ons familiewapen ;-)))
Mijn moeder is in januari 70 geworden en mijn vader wordt in augustus 74, dus beiden zijn helaas niet meer zo heel erg jong, maar ze kunnen allebei nog ongelofelijk goed de mouwen opstropen en aanpakken !
Er moest nog een hele hoop gebeuren en mijn vader heeft o.a. de boomstronk van de gekapte conifeer uit de grond gehaald en de hardhouten tuintafel geschuurd en geolied.
Mijn moeder heeft mij geholpen met onkruid (zevenblad, dat heel erg vervelende onkruid) te wieden en het pad naast het tuinhuisje weer begaanbaar te maken.
Na een hele middag hard werken, hebben we onszelf getrakteerd op een lekker stukje perenvlaai en rijstevlaai (tja, wij limburgers blijven natuurlijk verzot op VLAAI !!)
Ik moet nu nog een stukje terras aanleggen, maar daar moet ik eerst klinkers voor zoeken (kom er een aantal tekort) en daarna kan ik ook pas het laatste stuk border afmaken.
Maar al met al zijn we een heel eind opgeschoten.
J. noemde ons al gekscherend "Familie Woelmuis". Hilarisch !
Ik ben toen nadat ik alle noodzakelijke dingen op mijn werk af had snel naar huis gegaan en ben in bed gaan liggen. Sliep al snel in, was doodop !
Ik werd pas wakker toen J. thuiskwam en even kwam kijken boven hoe het met me ging.
Belabberd dus...
Woensdagochtend toen J. moest gaan werken heb ik nog tot 10 uur uitgeslapen en de hoofdpijn was wel al wat gezakt, maar nog steeds niet over.
Toen mijn ouders s'middags kwamen tuinieren, zeiden ze al dat ik grauw keek en dat ik maar terug naar bed moest. Maar aangezien ik genen van hun allebei in me draag, liet ik me dat niet zeggen en heb ik de koppijn verbeten en heb dapper 3 uurtjes meegeholpen. S'avonds was ik wel doodop moet ik bekennen.
Vandaag gaat het weer prima met me en ben ik weer volop aan het werk.
Ik denk dat het gewoon een lichamelijke reactie is geweest op alle gebeurtenissen van de afgelopen tijd. Weinig slaap en zorgen om de kittens, Paolina's onverwachte overlijden, afgelopen maandagavond hebben we ook nog kleine Willy (1 van de kittens) in moeten laten slapen.
Tja, dat hakt erin en het is dan ook niet verwonderlijk dat ik migraine kreeg. Daar zat ik al op te wachten ! Ik moet gewoon beter naar mijn lichaam luisteren en meer rust nemen.
Maar nu kijk ik weer uit naar het weekend en kan niet wachten totdat we beter weer krijgen !!














